|
|
|
|
|
Dla poszczególnych tematów ćwiczeń, w laboratorium Bezpieczeństwa Systemów Komputerowych dostępne są poniżej opisane systemy i urządzenia: Zajęcia z lab. BSK opracowali i prowadzą:
System BasicCard
Najważniejszymi atrybutami kart elektronicznych firmy ZeitControl są:
Bardzo ważną cechą tych kart jest elastyczność w wykorzystaniu, polegająca na samodzielnym zarządzaniu pamięcią EEPROM. W tym obszarze możliwe jest zapisywanie plików, które mogą być rozmieszczane w strukturze katalogów. Zarówno plikom, jak i katalogom mogą być przyporządkowane atrybuty określające uprawnienia dostępu. Przede wszystkim możliwe jest ustalanie uprawnień odczytu i zapisu do zbiorów dla poleceń wydawanych z terminala lub z karty. Możliwe jest też szyfrowanie danych przy użyciu samodzielnie zdefiniowanych kluczy symetrycznych, którymi posługiwanie się jak i zarządzanie jest bardzo uproszczone poprzez funkcje wbudowane w system operacyjny karty. Praca z kartą polega na przesłaniu do niej przez terminal polecenia wykonania komendy. Wykonywane operacje winny być uprzednio zaimplementowane, skompilowane i zapisane na karcie. Kod składa się z definicji procedur możliwych do wywoływania z terminalu lub z karty oraz z bloku inicjalizującego, wywoływanego podczas rozpoczęcia pojedynczej sesji pracy z kartą. Możliwe jest deklarowanie zmiennych podstawowych typów, a także tworzenie własnych rodzajów obiektów (programowanie obiektowe). Programy karty elektronicznej pisane są w języku stworzonym specjalnie dla tego narzędzia, nazywanym ZC-Basic. Bazuje on na zasadach implementacji innych języków typu Basic, posiadając jednocześnie pewne dodatkowe elementy specyficzne dla środowiska kart mikroprocesorowych. Procesy zapisywane są w procedurach, które mogą być wywoływane z terminala na podstawie znajomości ich adresu na karcie. Istnieje również możliwość ustalenia tzw. początkowego kodu (ang. Initialisation Code), który zostaje zrealizowany na wstępie sesji pracy karty. Dodatkowo udostępniane są funkcje wbudowane (tzw. maska), umożliwiające operacje na tablicach zmiennych, ciągach znaków, wartościach liczbowych, a także podstawowe operacje szyfrujące (wykorzystujące algorytm DES). Funkcjonalność tę można rozszerzać poprzez dołączanie szeregu bibliotek dostarczonych przez producenta. Zawierają one przede wszystkim operacje związane z bezpieczeństwem i dotyczą implementacji algorymów szyfrowania danych jak: RSA, AES, EC-161 (Eliptic Curve Cryptography), SHA-1 (Secure Hash Algorithm revision 1), IDEA (International Data Encrioption Algorithm). Oprogramowanie - wykorzystywane do badań i zajęć laboratoryjnych :
Układy uruchomieniowe - wykorzystywane do badań i zajęć laboratoryjnych :
Dokumentacja
Funkcje i algorytmy zastosowane w kartach Algorytmy klucza publicznego
Algorytmy symetryczne
Funkcje skrótu
Protokoły komunikacyjne
BiometriaWspółczesne rozwiązania systemów informatycznych projektowane są przy uwzględnieniu kryterium spełnienia wymogów w zakresie bezpieczeństwa. W celu przeciwdziałania zagrożeniom stosowane są metody ochrony, wśród których kluczowe znaczenie oprócz metod kryptograficznych, mają metody uwierzytelniania. Wśród metod uwierzytelniania stosowanych w praktycznych rozwiązaniach, coraz częściej można spotkać się z metodami opartymi o cechy ciała lub zachowania człowieka, określanymi jako metody biometryczne. Omawiane metody mogą być wykorzystane w realizacji procesu weryfikacji tożsamości użytkownika (stacji roboczej, aplikacji czy serwisu internetowego). Praktyczna implementacja określonej metody wiąże się z pojęciem systemu biometrycznego realizowanego w architekturze jednostanowiskowej, jak i wielostanowiskowej. We współczesnym, zinformatyzowanym świecie, znajomość zasad administracji oraz konfiguracji tych systemów jest bardzo istotna. W czasie ćwiczeń studenci będą mogli zapoznać się z zagadnieniami o charakterze teoretyczno-praktycznym, m.in.:
Jak również z zagadnieniami o charakterze stricte praktycznym, do których należą:
Sprzęt dostępny w laboratorium umożliwiający przeprowadzenie procesów uwierzytelniania biometrycznego obejmuje:
Studenci w wyniku realizacji zajęć laboratoryjnych będą mogli nabyć zarówno wiedzę teoretyczną, jak i praktyczne umiejętności w zakresie instalacji, konfiguracji oraz administracji systemów silnego uwierzytelniania, opartymi o mierzalne cechy ludzkiego organizmu.
Ściany ognioweFirewalle programowe – ściany ogniowe (zapory ogniowe) służą do oddzielenia wybranego fragmentu systemu komputerowego (rozumianego jako połączone siecią komputerową jednego lub więcej komputerów) od pozostałej części sieci. Najczęściej stosowane są do oddzielenia pojedynczych komputerów od sieci lokalnej lub Internetu. Są one lokalizowane na granicy pomiędzy dwoma systemami i zajmują się filtrowaniem przechodzącego ruchu sieciowego. W zależności od konfiguracji mogą blokować dostęp do usług, zapobiegać atakom internetowym, ukrywać przed intruzami zewnętrznymi informacje o systemie chronionym firewallem. W zaporach programowych możemy wyróżnić firewalle systemowe – wbudowane w system operacyjny, oraz zewnętrzne aplikacje służące jako ściany ogniowe. Oprócz zapór programowych możemy wyróżnić jeszcze firewalle sprzętowe. Są to wyspecjalizowane urządzenia umieszczane na krawędzi sieci lokalnej i zajmujące się filtrowaniem ruchu. Mają one niejednokrotnie również funkcje bramy Internetowej a także routera, czy serwera DNS lub DHCP. Celem ćwiczenia jest zapoznanie z podstawowymi metodami dostępu do sprzętowych zapór ogniowych, zastosowanie podstawowych metod monitoringu, odtworzenie typowych czynności podczas konfiguracji i testowania sprzętu. W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci mają dostęp do Firewall Watchguard Firebox® V60
Infrastrukturę wystarczającą do ćwiczeń z użyciem firewalla Watchguard ukazuje niniejszy diagram:
Po ukończeniu ćwiczenia studenci powinni posiadać wystarczającą wiedzę do skonfigurowania, uruchomienia i przetestowania zapory ogniowej, zwłaszcza pod kątem ataku typu DoS. W laboratorium dostępny też jest Router D-Link DI-804HV posiadający 4-portowy przełącznik 10/100 Mb/s, dodatkowym wyjściem COM (RS232) oraz obsługą do 40 kanałów VPN i zaporą SPI gwarantującą wysoki poziom bezpieczeństwa. W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci dodatkowo mogą się zająć instalacją i konfiguracją routera. Charakterystyka Router D-Link DI-804HV:
Bezprzewodowe sieci komputerowe dość istotnie różnią się od typowych przewodowych sieci, takich jak np. Ethernet. Ze względu na to, że brak tu "fizycznego" nośnika informacji (jak np. przewód elektryczny czy światłowód) oraz na dookólną charakterystykę propagacji fal elektromagnetycznych (radiowych i optycznych), podłączanie urządzeń do sieci bezprzewodowej ma charakter "logiczny". Odbywa się to przez jawne wskazanie sieci, do której dane urządzenie ma zostać podłączone; na danym obszarze może być przy tym wiele sieci do wyboru. Oczywistym jest, że parametry obu komunikujących się stron muszą być odpowiednio uzgodnione; jest to tym bardziej istotne, im bardziej bezpieczna ma być tworzona sieć. W trakcie przeprowadzonych zajęć studenci zaznajomią się konfiguracją punktu dostępu DWL-900AP. Dodatkowo poznają metody zabezpieczania połączeń bezprzewodowych Punkt dostępowy komunikacji bezprzewodowej DWL-900AP ma pięć trybów pracy, szybkość przesyłania danych 22 Mb/s, 64-/128/-256-bitowe szyfrowanie WEP, funkcje WPA, wbudowany serwer DHCP. Tryby pracy DWL-900AP:
W laboratorium dostępny też urządzenie D-Link DI-614+ 22Mbps (802.11b) z routerem. W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci dodatkowo mogą się zająć instalacją i konfiguracją routera.
Brama DI-614+ zapewnia elastyczny dostęp do Internetu jednocześnie dla 253 użytkowników. Umożliwia to zarówno wbudowany punkt dostępowy 22 Mb/s, jak i serwer DHCP. Urządzenie dysponuje funkcjami zapory i szyfrowania danych kluczem 256-bitowym. dodatkowo jest wyposażone w 4 porty przełącznika 10/100 Mb/s, co umożliwia oprócz połączenia bezprzewodowego także bezpośrednie połączenie kablem RJ-45.
|
|
e-mail: aziebinski(at)wsb.edu.pl |
